เมืองมะเบี้ย

เมืองมะเบี้ย คือผู้อยู่อาศัยมาตรฐานของนิคมใน Ratopia เมื่อสร้าง ทางเข้า​เมือง และต้อนรับผู้อพยพ พวกเขาจะตั้งถิ่นฐานในเมืองในฐานะพลเมืองและเริ่มมีส่วนช่วยในการพัฒนา พวกเขาจำเป็นต่อเศรษฐกิจแทบทุกส่วน แต่ก็มาพร้อมกับความต้องการที่ต้องได้รับการตอบสนอง หากไม่มีอาหารและสิ่งจำเป็นอื่น ๆ ให้เพียงพอ พวกเขาจะไม่มีความสุขและอาจก่อปัญหาร้ายแรงได้

พฤติกรรมของพวกเขาผูกพันอย่างแน่นแฟ้นกับค่าเรี่ยวแรงและกิจวัตรประจำวัน เมืองมะเบี้ย ใช้เรี่ยวแรง 3 หน่วยต่อชั่วโมง และฟื้นฟูเรี่ยวแรง 12 หน่วยต่อชั่วโมงขณะนอนหลับ พวกเขาจะเข้านอนเมื่อเรี่ยวแรงลดต่ำกว่า 30 และตื่นเมื่อเพิ่มสูงกว่า 80 ซึ่งทำให้เกิดวงจรปกติประมาณ 20 ชั่วโมง 50 นาที ในทางปฏิบัติ พวกเขาจะตื่นอยู่ 19.2 ชั่วโมง และนอนหลับ 4.8 ชั่วโมงต่อวัน โดยเตียงและเตียงหรูจะช่วยลดเวลานอนลง การเคลื่อนที่ก็สำคัญมากเช่นกัน: เมืองมะเบี้ย เดินทางด้วยความเร็ว 0.5 ช่องต่อนาที ดังนั้นในเมืองเล็ก ๆ การเดินทางไปกลับก็อาจใช้เวลาประมาณหนึ่งนาฬิกาแล้ว และเวลาตื่นส่วนใหญ่ก็มักหมดไปกับการเดินระหว่างบ้าน ที่ทำงาน และสถานบริการต่าง ๆ

หนึ่งวันของ เมืองมะเบี้ย ยังถูกใช้ไปกับการจัดการความต้องการด้วย อาหาร ความบันเทิง และสุขอนามัยจะลดลง 1.2 ต่อชั่วโมง ดังนั้นเมืองจึงต้องจัดหาบริการให้เพียงพอในทุกวัน เพื่อไม่ให้ความสุขลดลง ความสุขต่ำจะนำไปสู่ความไม่สงบ: เมืองมะเบี้ย ที่ไม่มีความสุขอาจก่อกบฏหรือก่ออาชญากรรม และอาจเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่เมื่อพลเมืองคนอื่นกลายเป็นเหยื่อ การสร้าง คุก และจับกุมผู้กระทำผิดเป็นวิธีที่เชื่อถือได้ในการหยุดการลุกลามนี้ หากปล่อยอาชญากรไว้โดยไม่ก่อเหตุซ้ำเป็นเวลา 72 ชั่วโมง อาชญากรรมนั้นอาจหมดอายุไปได้ แต่การกระทำผิดซ้ำจะรุนแรงขึ้น และอาจรวมถึงการวางเพลิงหรือการปล้น

• เมืองมะเบี้ย จะผลิตแรงงานก็ต่อเมื่อไม่ได้กำลังนอนหลับหรือกำลังตอบสนองความต้องการ
• ประสิทธิภาพการทำงานได้รับอิทธิพลจากความสามารถและลักษณะนิสัย; ตัวอย่างเช่น คนงานที่ชำนาญจะทำงานเร็วกว่า ส่วนคนงานที่ซุ่มซ่ามจะทำงานช้ากว่า
• สติปัญญาเพิ่มการได้รับประสบการณ์ ดังนั้นการมอบหมาย เมืองมะเบี้ย ไปยังสถานที่ที่ใช้สติปัญญาจะช่วยพัฒนาพวกเขาได้
• ความสุขได้รับผลจากลักษณะนิสัย ผลสถานะ รายได้และภาษี รวมถึงคุณภาพของอาหาร ความบันเทิง สุขอนามัย และของจำเป็น
• ลักษณะนิสัยบางอย่างมีผลโดยตรงต่อการบริหารเมือง เช่น เจ้าระเบียบเรื่องความสะอาด, ไม่ค่อยใส่ใจเรื่องสะอาด, ว่องไว, เชื่องช้า, แข็งแรง, อ่อนแอ และลักษณะนิสัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความสุข
• เมืองมะเบี้ย ในชนชั้นทางสังคมที่ดีกว่าจะได้รับโบนัสผลิตภาพ ดังนั้นการรักษาความมั่งคั่งและของจำเป็นไว้จะช่วยปรับปรุงกำลังแรงงานโดยรวมได้

เพราะประสิทธิภาพการผลิตของพวกเขาถูกจำกัดด้วยการเดินทาง การนอน และการเติมเต็มความต้องการ ผังเมืองจึงสำคัญพอ ๆ กับคุณภาพที่อยู่อาศัยล้วน ๆ การจัดวางเตียง สถานที่ทำงาน และอาคารบริการอย่างมีประสิทธิภาพจะช่วยลดเวลาที่เสียไป ขณะที่โบนัสการเคลื่อนที่และบัฟที่เกี่ยวข้องกับความต้องการจะช่วยเพิ่มเวลาที่ เมืองมะเบี้ย สามารถใช้ทำงานได้จริงในแต่ละวัน