Silnik Parowy

Silnik Parowy to silnik rakietowy używany do wysyłania rakiet w kosmos i odzyskiwania rzadkich zasobów. Jest zasilany Para zamiast paliwem stałym lub utleniaczem, a w przeciwieństwie do bardziej zaawansowanych silników rakietowych nie wymaga zbiornika paliwa ani zbiornika utleniacza. Para musi być doprowadzana rurami do silnika z instalacji rakiety, więc najlepiej traktować ją zarówno jako część systemu zarządzania ciepłem rakiety, jak i część jej układu napędowego.

Ponieważ Para jest gazem, który skrapla się po ochłodzeniu, zapas paliwa wymaga ostrożnego obchodzenia się. Rura Izolowana do Gazu są najbezpieczniejszą opcją przy prowadzeniu Para do silnika, a trasa powinna być jak najkrótsza, dopóki pod koniec gry nie będzie dostępna lepsza izolacja. Po zakończeniu tankowania nadmiar Para należy odpowietrzyć z rur. Nawet izolowane rury z Ceramika mogą z czasem pęknąć, jeśli Para straci dość ciepła i skropli się w ich wnętrzu, ponieważ sama rura nadal pochłania ciepło z gazu.

Działającą alternatywą jest użycie zwykłych Rura do Gazu wykonanych z materiału reaktywnego termicznie, takiego jak Skała Maficzna. Takie rury szybko zbliżają się do równowagi termicznej ze Para, co zmniejsza ryzyko kondensacji. Jeśli temperatura rury pozostaje powyżej efektywnego punktu kondensacji Para wynoszącego 96.4 °C, a rura znajduje się w próżni bez zewnętrznej wymiany ciepła, Para nie skropli się i nie uszkodzi rury.

Luft Chłodnej Pary mogą dostarczyć wystarczająco dużo Para, aby zasilić silnik, ale Para zwykle trzeba przed użyciem podgrzać. Budowanie komory za pomocą Płytki Izolujące i dodanie urządzeń wytwarzających ciepło może utrzymać Para w wysokiej temperaturze. Termostat można wykorzystać do chłodzenia hydrogen do innych celów, jednocześnie pomagając utrzymać zapas Para. Ponieważ Luft Chłodnej Pary często znajdują się daleko od powierzchni, każde dodatkowe ogrzewanie powinno uwzględniać odległość dostawy.

Silnik Parowy ma ograniczony zasięg w porównaniu z mocniejszymi silnikami rakietowymi. Rakieta używająca wyłącznie Silnik Parowy może dotrzeć do miejsc oddalonych maksymalnie o 10,000 km. Połączenie go z Silnik na Paliwo Stałe zwiększa osiągalny zasięg do 20,000 km. W praktyce sprawia to, że Silnik Parowy jest przydatną wczesną opcją rakietową na krótsze podróże międzyplanetarne, zwłaszcza gdy dostępna masa ładunku jest ograniczona.

Kilka praktycznych uwag:

• Silnik nie przyjmie paliwa, jeśli zostanie zamurowany pod Regolit.
• Nie otrzymuje Wrong Element Damage i zamiast tego natychmiast wyrzuca gaz.
• Rakieta używająca Silnik Parowy jako jedynego źródła napędu może wystartować ze stosunkowo niewielką ilością Para w porównaniu z innymi typami startu.
• Silnik Parowy są często używane w parowych układach odzysku, gdzie spaliny startowe zbiera się na potrzeby wody lub energii, choć ich niska temperatura Para sprawia, że bezpośredni zwrot energii jest skromny w porównaniu z Silnik Wodorowy.