Lądowanie!

Planetfall oznacza moment, w którym prom ląduje na planecie, a gracz zaczyna działać na jej powierzchni. W Astroneer lądowanie jest powiązane z wybieralnymi strefami lądowania, które z orbity są widoczne jako sfera. Dzięki temu gracz może wybrać dokładne miejsce zejścia, zamiast być zmuszonym do losowego punktu przybycia.

Strefy lądowania pojawiają się naturalnie na początku gry, a można je też tworzyć za pomocą Landing Zone. Gdy jedna zostanie umieszczona w pobliżu innej strefy lądowania, wybranie zamierzonego miejsca przyziemienia może stać się trudne, ponieważ znaczniki znajdują się blisko siebie. Strefy lądowania nie używają Nadajnik, więc mogą być trudniejsze do odróżnienia od naturalnie wygenerowanych miejsc lądowania.

Strefa lądowania sięga aż do górnej granicy warstwy chmur na każdej planecie, dzięki czemu jest widoczna z orbity, ale nadal powiązana z konkretnym obszarem powierzchni. W trybie wieloosobowym pasażer również może wybrać strefę lądowania, z której skorzysta prom, a nie tylko gracz kontrolujący zejście.

Planetfall dotyczy więc nie tyle pojedynczego obiektu, ile całego przebiegu wejścia na powierzchnię w grze: wyboru bezpiecznego i użytecznego miejsca do rozpoczęcia pracy na świecie, a następnie przejścia z orbity do eksploracji i budowy bazy. Ma to znaczenie na każdej planecie, ponieważ każdy świat ma własny teren, warunki słoneczne i wiatrowe oraz rozmieszczenie zasobów.

• Naturalne strefy lądowania są obecne od początku zapisu.
• Strefy lądowania utworzone za pomocą Landing Zone mogą kolidować z pobliskimi, jeśli zostaną umieszczone zbyt blisko siebie.
• Z orbity są widoczne jako sfera.
• Nie mają Nadajnik, przez co łatwo pomylić je z innymi miejscami lądowania.
• W trybie wieloosobowym pasażerowie również mogą wybrać strefę lądowania.

Same planety są bardzo zróżnicowane — od ziemskich i łatwych światów po bardziej niebezpieczne, napromieniowane, z bardzo trudnymi warunkami. Typy ich powierzchni obejmują bujne, przypominające Ziemię tereny, pokryte kraterami księżyce, suche pustynne krajobrazy, gęsto zalesione egzotyczne regiony, zamarzniętą tundrę oraz toksyczne pustkowia. Niektóre planety są też powiązane z inspiracjami ze świata rzeczywistego: Sylva i Desolo przypominają Ziemię i Księżyc, Atrox jest wyraźnie oparta na toksyczności podobnej do Wenus, Calidor czerpie z Marsa, a Glacio mogła zostać zainspirowana Uranem lub Neptunem ze względu na swój lodowy rdzeń.