Siewca Zarazy

Siewca Zarazy to agresywna nieumarła istota spotykana w Valheim. Wyróżnia się na tle innych przeciwników przypominających szkielety zielonkawym zabarwieniem kości oraz blaskiem wydobywającym się z oczodołów, a także niesie świecącą zieloną maczugę. W walce jest prostym przeciwnikiem do walki wręcz, a nie złożonym, lecz jego ataki zadają oprócz obrażeń fizycznych także obrażenia od trucizny, co czyni go groźniejszym, niż sugeruje wygląd.

Jego główny atak to boczne cięcie maczugą na krótki dystans, obejmujące mniej więcej 70-stopniowy poziomy łuk. Atak łatwo odczytać i można go uniknąć przez unik albo zablokować przez sparowanie. Ze względu na ograniczony schemat walki wręcz gracz, który trzyma się dyscypliny czasowej, może bezpiecznie radzić sobie z nim nawet z bliska. Gdy znajdzie się w zasięgu ciosu, potrafi atakować wielokrotnie w krótkich odstępach, więc zbyt długie pozostawanie w jego zasięgu nie jest dobrym pomysłem, chyba że masz pewność co do swojej tarczy albo timingu parowania.

• Używa jednego podstawowego ataku wręcz.
• Atak zadaje zarówno obrażenia obuchowe, jak i od trucizny.
• Cios można niezawodnie uniknąć lub sparować.
• Maczuga jest skuteczną bronią przeciwko niemu.
• Ogniste strzały są również mocną opcją na dystans.

Siewca Zarazy najlepiej zwalczać obrażeniami obuchowymi, zwłaszcza maczugą, która dobrze sprawdza się przeciwko jego nieumarłej naturze i pozwala wywierać na nim presję, gdy tylko stworzysz sobie okazję. Jeśli wolisz walkę na dystans, płonące strzały są skutecznym sposobem, by atakować go z bezpiecznej odległości. Ponieważ część jego obrażeń to trucizna, ważne jest unikanie długich wymian ciosów, szczególnie jeśli twoja odporność na truciznę jest niska. Czysty parowanie albo unik w bok, a potem szybki kontratak, zwykle wystarczą, by utrzymać kontrolę nad walką.

Stwór może też pojawiać się w silniejszych wariantach ze gwiazdkami, co zwiększa zadawane przez niego obrażenia, przy zachowaniu tego samego podstawowego zachowania ataku. W każdym przypadku walka zależy mniej od złożoności, a bardziej od czystego radzenia sobie z jego wręcznym zamachem zadającym obrażenia od trucizny i od tego, by nie angażować się zbyt mocno po każdym otwarciu.