Wybierak Sygnału

Wybierak Sygnału to budynek automatyki, który wybiera, który z dwóch sygnałów wejściowych zostanie przekazany na jedno wyjście, obsługując zarówno połączenia jednoprzewodowe Automation Wire, jak i czterobitowe Automation Ribbon. Służy do przełączania między alternatywnymi liniami sterującymi w obwodach automatyki i zachowuje się inaczej w zależności od tego, czy jego wejścia i wyjścia korzystają z jednoprzewodowych kabli, czy z czterobitowych wstęg.

Gdy oba wejścia i wyjście są podłączone za pomocą jednoprzewodowego Przewód Sygnałowy, Selector przekazuje wybrane wejście bez zmian. Gdy wszystkie trzy porty korzystają z Splotka Automatyzacji (czterobitowej), każdy bit wybranej wstęgi wejściowej jest przekazywany do odpowiadającego mu bitu wstęgi wyjściowej. Połączenia o mieszanej głębokości podlegają deterministycznym zasadom, a nie prostemu przekazaniu:

• Wejście jednoprzewodowe do wyjścia czterobitowego: pierwszy bit wstęgi wyjściowej (bit 1) przyjmuje sygnał z wejścia jednoprzewodowego; bity 2–4 stają się czerwone (wyłączone).
• Wejście czterobitowe do wyjścia jednoprzewodowego: wyjście jednoprzewodowe przyjmuje pierwszy bit wybranej wstęgi wejściowej.
• Jednoprzewodowe do jednoprzewodowego albo czterobitowe do czterobitowego: wyjście jest równe wybranemu wejściu (bit po bicie w przypadku wstęg).

Wejścia sterujące Selectora (dwa małe porty sterujące używane do wyboru, które wejście ma zostać przepuszczone) zachowują się prosto, gdy są podłączone za pomocą jednoprzewodowego Przewód Sygnałowy. Gdy port sterujący jest podłączony do Splotka Automatyzacji, port sterujący bierze pod uwagę tylko pierwszy bit wstęgi jako skuteczny sygnał sterujący; innymi słowy, sterowanie widzi stan zielony tylko wtedy, gdy bit 1 tej wstęgi jest zielony.

Grafika w grze i rzeczywista interpretacja logiczna mogą się różnić, gdy w grę wchodzi Splotka Automatyzacji. Sprite Selector będzie wyświetlał zielony wskaźnik przesyłanego sygnału, jeśli choć jeden bit w wejściowej wstędze jest zielony; czerwony wyświetla się tylko wtedy, gdy wszystkie bity są czerwone. Wewnętrznie logika wyboru i sterowania może działać zgodnie z pierwszym bitem (a w niektórych przypadkach bity wstęgi są na potrzeby interpretacji skutecznie łączone w sposób podobny do OR), więc widoczny wskaźnik nie musi odpowiadać dokładnie przewodom sterowanym na wyjściu. Na przykład czterobitowe wejście takie jak RRGG może na grafice wyglądać jak pojedynczy zielony sygnał, podczas gdy faktycznie wybrany bit używany dla wyjścia jednoprzewodowego może być czerwony albo zielony, zależnie od tego, który bit jest logicznie używany.

Praktycznym zagrożeniem przy mieszaniu okablowania jednoprzewodowego i wstęgowego jest uszkodzenie przewodów przez przeciążenie sygnału: jeśli wyjście sterowane przez wstęgę oczekuje określonego stanu dla każdego bitu, a bity 2–4 nie są wszystkie czerwone wtedy, gdy powinny być, odpowiadające im przewody wyjściowe mogą doznać uszkodzenia przeciążeniowego podłączonej linii logicznej. To sprawia, że podczas konwersji między wstęgami a pojedynczymi przewodami ważne jest staranne planowanie.

Praktyczne uwagi i strategie:

• W miarę możliwości korzystaj z połączeń tego samego typu (wszystkie jednobitowe albo wszystkie czterobitowe), aby uniknąć nieoczekiwanego mapowania bitów oraz rozbieżności wizualnych i logicznych.
• Przy konwertowaniu sygnałów jednobitowych na ribbon pamiętaj, że tylko bit 1 będzie przenosił stan z pojedynczego przewodu, a pozostałe bity będą czerwone; odpowiednio zaplanuj logikę dalej w obwodzie.
• Na grafice Selector polegaj tylko jako na przybliżonym wskaźniku, gdy obecne są ribbony; jeśli zależy ci na precyzyjnym zachowaniu każdego bitu, sprawdzaj rzeczywiste wyjścia za pomocą Debouncer albo sondy logicznej.
• Unikaj prowadzenia krytycznych linii sterujących przez konfiguracje Selector o mieszanej głębokości, chyba że jawnie obsługujesz mapowanie bitów i możliwe warunki przeciążenia.